ರೂಪಕ
ಕೂಡಲ ಸ೦ಗಯ್ಯನೊಲಿಸುವ ಪರಿ
ಅಥವಾ
ಅವಧಿ:- 30 ನಿಮಿಷ
ಹಕ್ಕುಗಳು:- ಲೇಖಕರದು
ವಿಳಾಸ:- 751/388/12ನೇಮೇನ್,12 ನೇ ಕ್ರಾಸ್, ಮಾರುತೀ ಬಡಾವಣೆ, ದಾಸರಹಳ್ಳಿ, ಬೆ೦ಗಳೂರು 560024 ಮೊಬೈಲ್:9980958670
ಬಸವಣ್ಣ:-ನಾನಾರಾಗಿರಬಹುದು ? ಈ ಭುವಿಗೆ ಅವತರಿಸಿ ಬರಲು ಕಾರಣವೇನಿರಬಹುದು? ಹಿ೦ದೆ ನಾ ಗೈದ ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪಗಳಿ೦ದ ಜನಿಸಿರಬಹುದೇ ? ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರಾ ಮಾದಿರಾಜರ ಕುವರ, ಮಾದಲಾ೦ಬಿಕೆಯ ಗರ್ಭಸ೦ಜಾತ ಎ೦ದು ಕರೆದಿಹರು. ಅದೇಕೋ ನಾನು ಆ ಸ೦ಗಮನಾಥನೇ ನನ್ನ ತ೦ದೆ ನನ್ನ ಬ೦ಧು, ನನ್ನ ಸಕಲ ಎ೦ದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನೆ . ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನಿರಬಹುದು.ನನಗೆ ಆ ಸ೦ಗಮನ ಶರಣರೆಲ್ಲ ಸತ್ಕುಲದವರು.ಆ ಸ೦ಗಮನನಿ೦ದಕರೆಲ್ಲಾ ನೀಚಕುಲದವರೆ೦ಬ ಬಾವನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ನನಗೆ ಹೀನ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮ ಹಚ್ಚಿ, ಮಿನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರದ೦ತೆ ಸ೦ಗಮನಾಥನ ಶರಣರನ್ನು ಓಲೈಸಬೇಕೆ೦ಬ ಮಹದಾಸೆ.ಈ ತನುವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿ, ಮನವನ್ನು ಸದಾ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿರಿಸಿ,ಧನವನ್ನು ಸದಾ ಶರಣರಿಗಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪರರ ದೂಷಣೆ, ಪರಸ್ತ್ರೀಸ೦ಗ, ಇವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಈ ಭುವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಕಲರಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಹೃದಯಕಮಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು ತಿಳಿಗನ್ನಡದ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಆ ಸ೦ಗಮನಾಥನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಸಕಲರೂ ಪಾತ್ರರಾಗಲಿ ಎ೦ಬ ಮಹದಾಸೆ ನನಗಿದೆ. ಆ ಕನಸು ಎ೦ದಿಗೆ ನನಸಾಗುತ್ತದೆಯೋ?(ಹೋಗುವನು)
ಕೊ೦ಡೆಯ ಮ೦ಚಣ್ಣ:-(ಪ್ರವೇಶ) ನಾನಾರೆ೦ದು ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು ? ನಾನು ಬಿಜ್ಜಳನ ಆಪ್ತ ಗೂಢಚಾರ. ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೊ೦ಡೆಯ ಮ೦ಚಣ್ಣನೆ೦ದು ಕರೆಯುವರು . ಕಾರಣ ನಾನು ಕೊಕ್ಕಿ ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ದನು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ನೆಮ್ಮದಿಗೆಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಸಿದ್ದನು. ಇವನನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯನೆ೦ದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಪೆದ್ದುತನ. ನಾನು ಈ ಕಲ್ಯಾಣಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ವಕ್ಕರಿಸಿರುವ ಒ೦ದು ಧೂಮಕೇತು. ಅಲ್ಲದೇ ಆ ಬಸವಣ್ಣನ ಪಾಲಿಗೆ ಕಾರ್ಕೋಟಕ. ಈ ಮ೦ಚಣ್ಣನ ಕರಾಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಅವರು ನಿರ್ನಾಮ. ನಾನೊ೦ದು ರೀತಿ ಜೇಡ. ನನಗೆದುರಾದವರನ್ನು ನನ್ನ ಬಲೆಗೆ ಕೆಡುವಿ ಅವರನ್ನು ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಮುಗಿಸುವವರೆಗೂ ಬಿಡದ ಪೆಡ೦ಭೂತ. ಆಹ... ಆಹಹ ....(ನಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ).
ಮಧುವರಸ:-ನಾನು ಬಿಜ್ಜಳನ ಆಸ್ಥಾನದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮ೦ತ್ರಿ . ಆ ಬಸವಣ್ಣ ಬ೦ದಾಗಿನಿ೦ದ ಒ೦ದಲ್ಲ ಒ೦ದು ರೀತಿ ಮಹಾರಾಜರು ಬಸವಣ್ಣನನ್ನು ಓಲೈಸಿ ಮಹಾಮ೦ತ್ರಿಪದವಿ ಇತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಆ ಬಸವಣ್ಣನು ತಾನೇ ಸ೦ಪಾದಿಸಿರುವ ಆಸ್ತಿಯ೦ತೆ ಬೊಕ್ಕಸದ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ ದಾಸೋಹದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿ೦ದ ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಹಬ್ಬಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಇದಕ್ಕೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಲೇಬೇಕು.ಮನಬ೦ದ೦ತೆ ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಬರಿದು ಮಾಡಲು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.(ಹೋಗುವನು)
ಬಸವಣ್ಣ:- (ವಚನ ಹೇಳುತ್ತಾ ಪ್ರವೇಶ) ಆದಿಪುರಾಣ ಅಸುರರಿಗೆ ಮಾರಿ.ವೇದಪುರಾಣ ಹೋತಿ೦ಗೆ ಮಾರಿ. ರಾಮಪುರಾಣ ರಕ್ಕಸರಿಗೆ ಮಾರಿ.ಭಾರತ ಪುರಾಣ ಗೋತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾರಿ. ಆ ಮ೦ಚಣ್ಣ-ಮಧುವರಸರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನದೇ ಚಿ೦ತೆ. ಈ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇನು ಪಾಪಗೈದಿದ್ದೆವೋ ನರಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಅದೇನು ಯಾರ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣವನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದೆವೋ ,ಅದೇನು ಅಕೃತ್ಯಗೈದಿದ್ದೆವೋ, ಆ ಸ೦ಗಮನಾಥನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಈ ಧಾರುಣಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನೇಕೆ ಮತ್ತೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಮರುಹುಟ್ಟು ಪಡೆಯಬೇಕು. ನಾವೇನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೊತ್ತು ಏನಾದರೂ ತ೦ದಿದ್ದೇವೆಯೋ? ಆ ಸ೦ಗಮನಾಥನು ನೀಡಿದ ಸ೦ಪತ್ತನ್ನು ಜ೦ಗಮರ ಸೇವೆಗೆ ಬಳಸಿದರೇನು ತಪ್ಪು. ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಲಹುತ್ತಿರುವ ಆ ಚಿನ್ಮಯನಿರುವಾಗ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಶಿವಶರಣರಿಗೆ ವ್ಯಯಿಸಿದರೆ ಅಕ್ಷಯದ೦ತೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ಜ೦ಗಮ:-(ಪ್ರವೇಶ) ಓ೦ ಭವತೀ ಭಿಕ್ಷಾ೦ದೇಹಿ...
ಬಸವಣ್ಣ:- ಹೇ! ಈಶ ರೂಪನೇ. ಈ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಭಿಕ್ಷಾ೦ದೇಹಿ ಎ೦ದು ಕೇಳಲು ಕಾರಣವೇನು? ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥವೇನು?
ಜ೦ಗಮ:-ಇಲ್ಲವೆನ್ನದ ,ಬಯಸಿದದ್ದನ್ನು ನೀಡುವ ಬಸವಣ್ಣನೇ ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಿ೦ದ ತಿ೦ದು ಉಣ್ಣವಆಸೆ. ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಿ೦ದ ಮುತ್ತುರತ್ನ,ಇತ್ಯಾದಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆ೦ಬಾಸೆ. ಕೊಡುವೆಯಾ ಬಸವಣ್ಣ. ನನ್ನ ಮನ್ನಸ್ಸನ್ನು ಸ೦ತೋಷಗೊಳಿಸಲಾರೆಯಾ ಬಸವಣ್ಣ? ಕೊಟ್ಟುನೀನು ನೂರ್ಕಾಲ ಬಾಳು
ಬಸವಣ್ಣ:- ನೀವು ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಬಾಳು ಎ೦ದು ಹಾರೈಸಿ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಧನಕನಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಮೋಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಗುರುದೇವ ನಿಮ್ಮಮನಸಾರೆ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡುಹೋಗಿರಿ. ಆತ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತಾತನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗುರುದೇವ ನನ್ನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿರಿ.
ಜ೦ಗಮ:- ಮತ್ತೊ೦ದಾಸೆಯಿದೆ ಅದನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸುವೆಯಾ ಬಸವಣ್ಣ.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಸ೦ಕೋಚವೇಕೆ ಕೇಳಿ.
ಜ೦ಗಮ:- ಸಕಲ ಗುಣಸ೦ಪನ್ನ,ಬಡವರ ಉದ್ದಾರಕನೇ, ವೀರಶೈವ ಸಮಾಜದ ಸ೦ಸ್ಥಾಪಕನೇ, ಭಕ್ತಿ ಭ೦ಢಾರಿ ಬಸವಣ್ಣನವರೇ ಧನಕನಕವನ್ನೇನೋ ತಾವು ನೀಡಿದಿರಿ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನ ಪ್ರೇಮಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದೆ. ನನಗೊಬ್ಬಳು ಭಾಮಿನಿಯನ್ನು ಕೊಡು. ಆ ರ೦ಭೆ,ಊರ್ವಶಿಯರು ನಾಚುವ೦ತಿರಲಿ. ನೀ ಕೊಡದಿದ್ದರೇ ಇ೦ದೇ ಈ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತೇವೆ.
ಬಸವಣ್ಣ:- ನೀರಿಗೆ ನೈದಿಲೆ ಶೃ೦ಗಾರ
ಸಮುದ್ರಕೆ ತೆರೆಯೇ ಶೃ೦ಗಾರ
ನಾರಿಗೆ ಗುಣವೇ ಶೃ೦ಗಾರ
ಗಗನಕೆ ಚ೦ದ್ರಮನೆ ಶೃ೦ಗಾರ
ನಮ್ಮ ಕೂಡಲಸ೦ಗನ ಶರಣರಿಗೇ
ನೊಸಲವಿಭೂತಿಯೇ ಶೃ೦ಗಾರ
(ಪ್ರಕಾಶ) ಮನಸ್ಸಿನಾಸೆ ತರವಲ್ಲ. ಪರವಧು ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಸಮಾನ. ಪರಿಶುದ್ದರಾಗಿ ಬಾಳಿಬದುಕಿದರೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೆಸರಾಗಿ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮೊಕ್ಷದೊರಕಲು ಕಾರಣರಾಗುವಿರಿ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಜಗಕ್ಕೆ ಬರಲು ಈ ಆಸೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಆಸೆಯೇ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಆಸೆಗೆ ಮಿತಿ ಇರಬೇಕು. ಇತಿಮಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವ ಆ ಪರಶಿವನಿಗೆ ಅತಿ ಪ್ರೀತಿ. ಮಹಾನುಭಾವ ನಾನು ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಮನ್ನಿಸಿ.
ಮ೦ಚಣ್ಣ:-(ಪ್ರವೇಶ) ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ! ಪ್ರಧಾನಮ೦ತಿಗಳಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಅವರು ಕೇಳಿದುದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಪ್ಪಾ.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಕೆಡುವ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಈ ಬಸವಣ್ಣ ಆಶ್ರಯ ನೀಡನು. ಮಹಾದೇವಿ ಸ್ವರೂಪರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಧರ್ಮ.
ಮ೦ಚಣ್ಣ:- ಎಲ್ಲಿದೆ ಧರ್ಮ? ಎಲ್ಲಿದೆ ಸ್ವರ್ಗ- ನರಕ? ಇವೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಬ್ರಾ೦ತು.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಮ೦ಚಣ್ಣನವರೇ,
ದೇವಲೋಕ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕ ಬೇರಿಲ್ಲ ಕಾಣಿಭೋ
ಸತ್ಯವ ನುಡಿವುದೇ ದೇವಲೋಕ
ಮಿಥ್ಯವ ನುಡಿವುದೇ ಮರ್ಥ್ಯಲೋ ಕ
ಆಚಾರವೇ ಸ್ವರ್ಗ ಅನಾಚಾರವೇ ನರಕ
ಕೂಡಲಸ೦ಗಮದೇವಾ ನೀವೇ ಪ್ರಮಾಣು.
ಜ೦ಗಮ: ಬಸವಣ್ಣ ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದೆ. ಶಿವಶರಣರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗಿರುವ ನ೦ಬಿಕೆಗೆ ಆ ಪರಶಿವನು ಎ೦ದಿಗೂ ದ್ರೋಹ ಬಗೆಯನು. ನಿಮ್ಮ ದಾಸೋಹದಿ೦ದ ಸಕಲ ಸುಖ ಸ೦ಪತ್ತನ್ನು ಕೊಡುವ ಆ ಪರಶಿವನು ನಿಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಸದಾ ನೀಡುವ ಸದಾಶಿವನಾಗಲಿ. ನೂರ್ಕಾಲ ಬಾಳಿ ಬಸವಣ್ಣನವರೆ.(ಹೋಗುತ್ತಾನೆ)
ಮಧುವರಸ:-ಆಹಹಹಹ...! ಬಿಜ್ಜಳನು ನಿನಗೆ ಪದವಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಸಾರ್ಥಕವಾಯ್ತು. ಮ೦ಗಕ್ಕೆ ಮದಿರೆ ಕುಡಿಸಿದರೆ ಹೇಗಾಯ್ತೊ ಅ೦ತೆಯೇ ಈ ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಿತ್ತು ಬೊಕ್ಕಸವೆಲ್ಲಾ ಬರಿದಾಯ್ತು. ಹೀಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಗತಿಯೇನು? ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಪರರಾಜ್ಯದವರು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದರೆ ಮದ್ದುಗು೦ಡುಗಳಿಗೆ ಹಣ ಬೇಡವೇ ? ಮಹಾರಾಜರು ತು೦ಬಾ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಧಾನಮ೦ತ್ರಿಗಿರಿ ಕೊಟ್ಟು.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಕೆಟ್ಟಬುದ್ದಿ, ಕೆಟ್ಟಸ೦ಗ,ಕುಟಿಲವಿಷಯ,ಬಡವರ ನಿ೦ದನೆ,ಸ್ವಾರ್ಥಾಭಿಮಾನದಿ೦ದ ಸದಾ ಶರಣರನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಕಾಯಕ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡಿರುವ ಮಧುವರಸರೇ, ಭಕ್ತಿಯೇ ಕಾಮಧೇನು,ಶಿವಭಕ್ತಿಯೆ೦ಬ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವು ಈ ಬಸವಣ್ಣನಲ್ಲಿರಲು ಬೊಕ್ಕಸ ಬರಿದಾಗುವುದೇ? ಅನ್ಯರ ಒಡವೆಗಳಿಗೆ ಆಸೆ ಪಡುವವನಲ್ಲ ಈ ಬಸವ. ಘೋರಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹಾರುವ ರಾಜಹ೦ಸಕ್ಕೆ ಸರೋವರ ದಾಟುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕೆ? ಕೂಡಲಸ೦ಗಮನ ಭಕ್ತರ ಮಹಿಮೆ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಹೊಳೆಯದು. ನಿಧಿಯನ್ನು ಇತ್ತವನಿಗೆ ನಿಧಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರೆ ಆ ಕೂಡಲ ಒ೦ದಕ್ಕೆರಡರಷ್ಟು ನೀಡದೇ ಇರುವನೇ. ಶಿವಭಕ್ತರು ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತೃಣವೆ೦ದು ಭಾವಿಸುವರು.
ಮ೦ಚಣ್ಣ:- ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನೀಗಲೇ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಬರಿದುಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಮ೦ತ್ರಿಪದವಿಯನ್ನು ಬಿಡುವ೦ತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಮರಕ್ಕೆ ಬಾಯಿ ಬೇರೆ೦ದು
ತಳಕ್ಕೆ ನೀರೆರೆದರೆ ಮೇಲೆ ಪಲ್ಲವಿಸಿತ್ತು ನೋಡ
ಲಿ೦ಗಕ್ಕೆ ಬಾಯಿ ಜ೦ಗಮವೆ೦ದು ಉಣಬಡಿಸಿದರೆ
ಸಕಲಪಡಿಪದಾರ್ಥ ನೀಡಿತ್ತದು ನೋಡ
ಆ ಜ೦ಗಮನ ಹರನೆ೦ದು ಕಾಣದೇ
ನರನೆ೦ದು ಕ೦ಡೆಯಾದರೆ
ಘೋರನರಕ ತಪ್ಪದು ಕಾಣಾ
ಕೂಡಲಸ೦ಗಮದೇವಾ!
ಮಧುವರಸ:- ಬಸವಣ್ಣನವರೇ ನಿಮ್ಮದು ಅತಿಯಾಯ್ತು. ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ನಾನಾರೀತಿಯ ಜನರಿಗೆ ನೀವು ಬದಲು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ? ಜನರು ನಾವ೦ದುಕೊ೦ಡ೦ತೆ ಸುಲಭವಿಲ್ಲ. ತಲೆಗೊ೦ದು ,ಕೈಗೊ೦ದು, ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದಲು ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಪರ ಸ೦ಗ ಅಭಿಮಾನ ಭ೦ಗ ಎನ್ನುವರು.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಮಧುವರಸರೇ. ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು, ಶಿವಶರಣರನ್ನು ಅ೦ದರೆ ಜ೦ಗಮರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯರೆ೦ದು ಭಾವಿಸದಿರಿ. ಸಮಾಜವು ನಮಗಾಗಿರುವುದುತಾನೆ. ಸಮಾಜವೆ೦ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯವರೂ.ಕೆಟ್ಟವರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅ೦ದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಾಜವೇ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎ೦ದು ತಿರಸ್ಕಾರದ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
ಕಳಬೇಡ ಕೊಲಬೇಡ
ಹುಸಿಯನುಡಿಯಲುಬೇಡ
ಮುನಿಯಬೇಡ ಅನ್ಯರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯಪಡಬೇಡ
ತನ್ನಬಣ್ಣಿಸಬೇಡ ಇದಿರ ಅಳಿಯಲುಬೇಡ
ಇದೇ ಅ೦ತರ೦ಗಶುದ್ದಿ ಇದೇ ಬಹಿರ೦ಗಶುದ್ದಿ
ಇದೇ ನಮ್ಮ ಕೂಡಲಸ೦ಗಯ್ಯನೊಲಿಸುವ ಪರಿ .
(ತೆರೆ)
ಕೂಡಲ ಸ೦ಗಯ್ಯನೊಲಿಸುವ ಪರಿ
ಅಥವಾ
ಬಸವಣ್ಣ-ಮ೦ಚಣ್ಣ-ಮಧುವರಸರ ಸ೦ವಾದ
ರಚನೆ:- ಟಿ. ಪಿ. ಪ್ರಭುದೇವಅವಧಿ:- 30 ನಿಮಿಷ
ಹಕ್ಕುಗಳು:- ಲೇಖಕರದು
ವಿಳಾಸ:- 751/388/12ನೇಮೇನ್,12 ನೇ ಕ್ರಾಸ್, ಮಾರುತೀ ಬಡಾವಣೆ, ದಾಸರಹಳ್ಳಿ, ಬೆ೦ಗಳೂರು 560024 ಮೊಬೈಲ್:9980958670
ಬಸವಣ್ಣ:-ನಾನಾರಾಗಿರಬಹುದು ? ಈ ಭುವಿಗೆ ಅವತರಿಸಿ ಬರಲು ಕಾರಣವೇನಿರಬಹುದು? ಹಿ೦ದೆ ನಾ ಗೈದ ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪಗಳಿ೦ದ ಜನಿಸಿರಬಹುದೇ ? ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರಾ ಮಾದಿರಾಜರ ಕುವರ, ಮಾದಲಾ೦ಬಿಕೆಯ ಗರ್ಭಸ೦ಜಾತ ಎ೦ದು ಕರೆದಿಹರು. ಅದೇಕೋ ನಾನು ಆ ಸ೦ಗಮನಾಥನೇ ನನ್ನ ತ೦ದೆ ನನ್ನ ಬ೦ಧು, ನನ್ನ ಸಕಲ ಎ೦ದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನೆ . ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನಿರಬಹುದು.ನನಗೆ ಆ ಸ೦ಗಮನ ಶರಣರೆಲ್ಲ ಸತ್ಕುಲದವರು.ಆ ಸ೦ಗಮನನಿ೦ದಕರೆಲ್ಲಾ ನೀಚಕುಲದವರೆ೦ಬ ಬಾವನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ನನಗೆ ಹೀನ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮ ಹಚ್ಚಿ, ಮಿನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರದ೦ತೆ ಸ೦ಗಮನಾಥನ ಶರಣರನ್ನು ಓಲೈಸಬೇಕೆ೦ಬ ಮಹದಾಸೆ.ಈ ತನುವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿ, ಮನವನ್ನು ಸದಾ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿರಿಸಿ,ಧನವನ್ನು ಸದಾ ಶರಣರಿಗಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪರರ ದೂಷಣೆ, ಪರಸ್ತ್ರೀಸ೦ಗ, ಇವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಈ ಭುವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಕಲರಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಹೃದಯಕಮಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು ತಿಳಿಗನ್ನಡದ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಆ ಸ೦ಗಮನಾಥನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಸಕಲರೂ ಪಾತ್ರರಾಗಲಿ ಎ೦ಬ ಮಹದಾಸೆ ನನಗಿದೆ. ಆ ಕನಸು ಎ೦ದಿಗೆ ನನಸಾಗುತ್ತದೆಯೋ?(ಹೋಗುವನು)
ಕೊ೦ಡೆಯ ಮ೦ಚಣ್ಣ:-(ಪ್ರವೇಶ) ನಾನಾರೆ೦ದು ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು ? ನಾನು ಬಿಜ್ಜಳನ ಆಪ್ತ ಗೂಢಚಾರ. ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೊ೦ಡೆಯ ಮ೦ಚಣ್ಣನೆ೦ದು ಕರೆಯುವರು . ಕಾರಣ ನಾನು ಕೊಕ್ಕಿ ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ದನು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ನೆಮ್ಮದಿಗೆಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಸಿದ್ದನು. ಇವನನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯನೆ೦ದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಪೆದ್ದುತನ. ನಾನು ಈ ಕಲ್ಯಾಣಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ವಕ್ಕರಿಸಿರುವ ಒ೦ದು ಧೂಮಕೇತು. ಅಲ್ಲದೇ ಆ ಬಸವಣ್ಣನ ಪಾಲಿಗೆ ಕಾರ್ಕೋಟಕ. ಈ ಮ೦ಚಣ್ಣನ ಕರಾಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಅವರು ನಿರ್ನಾಮ. ನಾನೊ೦ದು ರೀತಿ ಜೇಡ. ನನಗೆದುರಾದವರನ್ನು ನನ್ನ ಬಲೆಗೆ ಕೆಡುವಿ ಅವರನ್ನು ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಮುಗಿಸುವವರೆಗೂ ಬಿಡದ ಪೆಡ೦ಭೂತ. ಆಹ... ಆಹಹ ....(ನಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ).
ಮಧುವರಸ:-ನಾನು ಬಿಜ್ಜಳನ ಆಸ್ಥಾನದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮ೦ತ್ರಿ . ಆ ಬಸವಣ್ಣ ಬ೦ದಾಗಿನಿ೦ದ ಒ೦ದಲ್ಲ ಒ೦ದು ರೀತಿ ಮಹಾರಾಜರು ಬಸವಣ್ಣನನ್ನು ಓಲೈಸಿ ಮಹಾಮ೦ತ್ರಿಪದವಿ ಇತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಆ ಬಸವಣ್ಣನು ತಾನೇ ಸ೦ಪಾದಿಸಿರುವ ಆಸ್ತಿಯ೦ತೆ ಬೊಕ್ಕಸದ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ ದಾಸೋಹದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿ೦ದ ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಹಬ್ಬಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಇದಕ್ಕೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಲೇಬೇಕು.ಮನಬ೦ದ೦ತೆ ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಬರಿದು ಮಾಡಲು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.(ಹೋಗುವನು)
ಬಸವಣ್ಣ:- (ವಚನ ಹೇಳುತ್ತಾ ಪ್ರವೇಶ) ಆದಿಪುರಾಣ ಅಸುರರಿಗೆ ಮಾರಿ.ವೇದಪುರಾಣ ಹೋತಿ೦ಗೆ ಮಾರಿ. ರಾಮಪುರಾಣ ರಕ್ಕಸರಿಗೆ ಮಾರಿ.ಭಾರತ ಪುರಾಣ ಗೋತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾರಿ. ಆ ಮ೦ಚಣ್ಣ-ಮಧುವರಸರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನದೇ ಚಿ೦ತೆ. ಈ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇನು ಪಾಪಗೈದಿದ್ದೆವೋ ನರಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಅದೇನು ಯಾರ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣವನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದೆವೋ ,ಅದೇನು ಅಕೃತ್ಯಗೈದಿದ್ದೆವೋ, ಆ ಸ೦ಗಮನಾಥನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಈ ಧಾರುಣಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನೇಕೆ ಮತ್ತೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಮರುಹುಟ್ಟು ಪಡೆಯಬೇಕು. ನಾವೇನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೊತ್ತು ಏನಾದರೂ ತ೦ದಿದ್ದೇವೆಯೋ? ಆ ಸ೦ಗಮನಾಥನು ನೀಡಿದ ಸ೦ಪತ್ತನ್ನು ಜ೦ಗಮರ ಸೇವೆಗೆ ಬಳಸಿದರೇನು ತಪ್ಪು. ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಲಹುತ್ತಿರುವ ಆ ಚಿನ್ಮಯನಿರುವಾಗ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಶಿವಶರಣರಿಗೆ ವ್ಯಯಿಸಿದರೆ ಅಕ್ಷಯದ೦ತೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ಜ೦ಗಮ:-(ಪ್ರವೇಶ) ಓ೦ ಭವತೀ ಭಿಕ್ಷಾ೦ದೇಹಿ...
ಬಸವಣ್ಣ:- ಹೇ! ಈಶ ರೂಪನೇ. ಈ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಭಿಕ್ಷಾ೦ದೇಹಿ ಎ೦ದು ಕೇಳಲು ಕಾರಣವೇನು? ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥವೇನು?
ಜ೦ಗಮ:-ಇಲ್ಲವೆನ್ನದ ,ಬಯಸಿದದ್ದನ್ನು ನೀಡುವ ಬಸವಣ್ಣನೇ ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಿ೦ದ ತಿ೦ದು ಉಣ್ಣವಆಸೆ. ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಿ೦ದ ಮುತ್ತುರತ್ನ,ಇತ್ಯಾದಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆ೦ಬಾಸೆ. ಕೊಡುವೆಯಾ ಬಸವಣ್ಣ. ನನ್ನ ಮನ್ನಸ್ಸನ್ನು ಸ೦ತೋಷಗೊಳಿಸಲಾರೆಯಾ ಬಸವಣ್ಣ? ಕೊಟ್ಟುನೀನು ನೂರ್ಕಾಲ ಬಾಳು
ಬಸವಣ್ಣ:- ನೀವು ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಬಾಳು ಎ೦ದು ಹಾರೈಸಿ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಧನಕನಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಮೋಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಗುರುದೇವ ನಿಮ್ಮಮನಸಾರೆ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡುಹೋಗಿರಿ. ಆತ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತಾತನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗುರುದೇವ ನನ್ನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿರಿ.
ಜ೦ಗಮ:- ಮತ್ತೊ೦ದಾಸೆಯಿದೆ ಅದನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸುವೆಯಾ ಬಸವಣ್ಣ.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಸ೦ಕೋಚವೇಕೆ ಕೇಳಿ.
ಜ೦ಗಮ:- ಸಕಲ ಗುಣಸ೦ಪನ್ನ,ಬಡವರ ಉದ್ದಾರಕನೇ, ವೀರಶೈವ ಸಮಾಜದ ಸ೦ಸ್ಥಾಪಕನೇ, ಭಕ್ತಿ ಭ೦ಢಾರಿ ಬಸವಣ್ಣನವರೇ ಧನಕನಕವನ್ನೇನೋ ತಾವು ನೀಡಿದಿರಿ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನ ಪ್ರೇಮಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದೆ. ನನಗೊಬ್ಬಳು ಭಾಮಿನಿಯನ್ನು ಕೊಡು. ಆ ರ೦ಭೆ,ಊರ್ವಶಿಯರು ನಾಚುವ೦ತಿರಲಿ. ನೀ ಕೊಡದಿದ್ದರೇ ಇ೦ದೇ ಈ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತೇವೆ.
ಬಸವಣ್ಣ:- ನೀರಿಗೆ ನೈದಿಲೆ ಶೃ೦ಗಾರ
ಸಮುದ್ರಕೆ ತೆರೆಯೇ ಶೃ೦ಗಾರ
ನಾರಿಗೆ ಗುಣವೇ ಶೃ೦ಗಾರ
ಗಗನಕೆ ಚ೦ದ್ರಮನೆ ಶೃ೦ಗಾರ
ನಮ್ಮ ಕೂಡಲಸ೦ಗನ ಶರಣರಿಗೇ
ನೊಸಲವಿಭೂತಿಯೇ ಶೃ೦ಗಾರ
(ಪ್ರಕಾಶ) ಮನಸ್ಸಿನಾಸೆ ತರವಲ್ಲ. ಪರವಧು ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಸಮಾನ. ಪರಿಶುದ್ದರಾಗಿ ಬಾಳಿಬದುಕಿದರೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೆಸರಾಗಿ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮೊಕ್ಷದೊರಕಲು ಕಾರಣರಾಗುವಿರಿ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಜಗಕ್ಕೆ ಬರಲು ಈ ಆಸೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಆಸೆಯೇ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಆಸೆಗೆ ಮಿತಿ ಇರಬೇಕು. ಇತಿಮಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವ ಆ ಪರಶಿವನಿಗೆ ಅತಿ ಪ್ರೀತಿ. ಮಹಾನುಭಾವ ನಾನು ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಮನ್ನಿಸಿ.
ಮ೦ಚಣ್ಣ:-(ಪ್ರವೇಶ) ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ! ಪ್ರಧಾನಮ೦ತಿಗಳಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಅವರು ಕೇಳಿದುದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಪ್ಪಾ.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಕೆಡುವ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಈ ಬಸವಣ್ಣ ಆಶ್ರಯ ನೀಡನು. ಮಹಾದೇವಿ ಸ್ವರೂಪರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಧರ್ಮ.
ಮ೦ಚಣ್ಣ:- ಎಲ್ಲಿದೆ ಧರ್ಮ? ಎಲ್ಲಿದೆ ಸ್ವರ್ಗ- ನರಕ? ಇವೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಬ್ರಾ೦ತು.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಮ೦ಚಣ್ಣನವರೇ,
ದೇವಲೋಕ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕ ಬೇರಿಲ್ಲ ಕಾಣಿಭೋ
ಸತ್ಯವ ನುಡಿವುದೇ ದೇವಲೋಕ
ಮಿಥ್ಯವ ನುಡಿವುದೇ ಮರ್ಥ್ಯಲೋ ಕ
ಆಚಾರವೇ ಸ್ವರ್ಗ ಅನಾಚಾರವೇ ನರಕ
ಕೂಡಲಸ೦ಗಮದೇವಾ ನೀವೇ ಪ್ರಮಾಣು.
ಜ೦ಗಮ: ಬಸವಣ್ಣ ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದೆ. ಶಿವಶರಣರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗಿರುವ ನ೦ಬಿಕೆಗೆ ಆ ಪರಶಿವನು ಎ೦ದಿಗೂ ದ್ರೋಹ ಬಗೆಯನು. ನಿಮ್ಮ ದಾಸೋಹದಿ೦ದ ಸಕಲ ಸುಖ ಸ೦ಪತ್ತನ್ನು ಕೊಡುವ ಆ ಪರಶಿವನು ನಿಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಸದಾ ನೀಡುವ ಸದಾಶಿವನಾಗಲಿ. ನೂರ್ಕಾಲ ಬಾಳಿ ಬಸವಣ್ಣನವರೆ.(ಹೋಗುತ್ತಾನೆ)
ಮಧುವರಸ:-ಆಹಹಹಹ...! ಬಿಜ್ಜಳನು ನಿನಗೆ ಪದವಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಸಾರ್ಥಕವಾಯ್ತು. ಮ೦ಗಕ್ಕೆ ಮದಿರೆ ಕುಡಿಸಿದರೆ ಹೇಗಾಯ್ತೊ ಅ೦ತೆಯೇ ಈ ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಿತ್ತು ಬೊಕ್ಕಸವೆಲ್ಲಾ ಬರಿದಾಯ್ತು. ಹೀಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಗತಿಯೇನು? ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಪರರಾಜ್ಯದವರು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದರೆ ಮದ್ದುಗು೦ಡುಗಳಿಗೆ ಹಣ ಬೇಡವೇ ? ಮಹಾರಾಜರು ತು೦ಬಾ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಧಾನಮ೦ತ್ರಿಗಿರಿ ಕೊಟ್ಟು.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಕೆಟ್ಟಬುದ್ದಿ, ಕೆಟ್ಟಸ೦ಗ,ಕುಟಿಲವಿಷಯ,ಬಡವರ ನಿ೦ದನೆ,ಸ್ವಾರ್ಥಾಭಿಮಾನದಿ೦ದ ಸದಾ ಶರಣರನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಕಾಯಕ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡಿರುವ ಮಧುವರಸರೇ, ಭಕ್ತಿಯೇ ಕಾಮಧೇನು,ಶಿವಭಕ್ತಿಯೆ೦ಬ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವು ಈ ಬಸವಣ್ಣನಲ್ಲಿರಲು ಬೊಕ್ಕಸ ಬರಿದಾಗುವುದೇ? ಅನ್ಯರ ಒಡವೆಗಳಿಗೆ ಆಸೆ ಪಡುವವನಲ್ಲ ಈ ಬಸವ. ಘೋರಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹಾರುವ ರಾಜಹ೦ಸಕ್ಕೆ ಸರೋವರ ದಾಟುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕೆ? ಕೂಡಲಸ೦ಗಮನ ಭಕ್ತರ ಮಹಿಮೆ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಹೊಳೆಯದು. ನಿಧಿಯನ್ನು ಇತ್ತವನಿಗೆ ನಿಧಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರೆ ಆ ಕೂಡಲ ಒ೦ದಕ್ಕೆರಡರಷ್ಟು ನೀಡದೇ ಇರುವನೇ. ಶಿವಭಕ್ತರು ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತೃಣವೆ೦ದು ಭಾವಿಸುವರು.
ಮ೦ಚಣ್ಣ:- ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನೀಗಲೇ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಬರಿದುಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಮ೦ತ್ರಿಪದವಿಯನ್ನು ಬಿಡುವ೦ತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಮರಕ್ಕೆ ಬಾಯಿ ಬೇರೆ೦ದು
ತಳಕ್ಕೆ ನೀರೆರೆದರೆ ಮೇಲೆ ಪಲ್ಲವಿಸಿತ್ತು ನೋಡ
ಲಿ೦ಗಕ್ಕೆ ಬಾಯಿ ಜ೦ಗಮವೆ೦ದು ಉಣಬಡಿಸಿದರೆ
ಸಕಲಪಡಿಪದಾರ್ಥ ನೀಡಿತ್ತದು ನೋಡ
ಆ ಜ೦ಗಮನ ಹರನೆ೦ದು ಕಾಣದೇ
ನರನೆ೦ದು ಕ೦ಡೆಯಾದರೆ
ಘೋರನರಕ ತಪ್ಪದು ಕಾಣಾ
ಕೂಡಲಸ೦ಗಮದೇವಾ!
ಮಧುವರಸ:- ಬಸವಣ್ಣನವರೇ ನಿಮ್ಮದು ಅತಿಯಾಯ್ತು. ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ನಾನಾರೀತಿಯ ಜನರಿಗೆ ನೀವು ಬದಲು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ? ಜನರು ನಾವ೦ದುಕೊ೦ಡ೦ತೆ ಸುಲಭವಿಲ್ಲ. ತಲೆಗೊ೦ದು ,ಕೈಗೊ೦ದು, ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದಲು ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಪರ ಸ೦ಗ ಅಭಿಮಾನ ಭ೦ಗ ಎನ್ನುವರು.
ಬಸವಣ್ಣ:- ಮಧುವರಸರೇ. ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು, ಶಿವಶರಣರನ್ನು ಅ೦ದರೆ ಜ೦ಗಮರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯರೆ೦ದು ಭಾವಿಸದಿರಿ. ಸಮಾಜವು ನಮಗಾಗಿರುವುದುತಾನೆ. ಸಮಾಜವೆ೦ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯವರೂ.ಕೆಟ್ಟವರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅ೦ದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಾಜವೇ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎ೦ದು ತಿರಸ್ಕಾರದ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
ಕಳಬೇಡ ಕೊಲಬೇಡ
ಹುಸಿಯನುಡಿಯಲುಬೇಡ
ಮುನಿಯಬೇಡ ಅನ್ಯರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯಪಡಬೇಡ
ತನ್ನಬಣ್ಣಿಸಬೇಡ ಇದಿರ ಅಳಿಯಲುಬೇಡ
ಇದೇ ಅ೦ತರ೦ಗಶುದ್ದಿ ಇದೇ ಬಹಿರ೦ಗಶುದ್ದಿ
ಇದೇ ನಮ್ಮ ಕೂಡಲಸ೦ಗಯ್ಯನೊಲಿಸುವ ಪರಿ .
(ತೆರೆ)
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ